Balancerend op zijn G&L basgitaar en slechts gewapend met een zaklampje, ver van de Aarde en op weg naar het International Space Station trotseert de stoutmoedige bassist van Bubble-U-Boeuff de aanval van een uit steen gehouwen demonische alien afkomstig uit de naargeestige atmosferen van Saturnus, onderwijl gadegeslagen door mr. Hubble himself.
Misschien dat de sterrennevel op de achtergrond uitkomst kan bieden?

"Giftumkês, giftumkês"
Roept de uitzinnige menigte.
De bescheiden bassist raapt al zijn moed bijeen en geeft een acte de presence waar eonen na de val van Akzulâhd-Cheb-Báchlemedenstrechgrit III nog over gesproken zal worden.
"Er is geen noot die wij niet zouden kunnen spelen" dacht de bassist. Nauwelijks meer besef hebbende van de geldende regels voor harmonie en ritme wrong de bassist zijn vingers in onnavolgbare zetting op de hals. De bas was op dat moment het verlengstuk geworden van de bizarre geest die rondwaarde in de besloten ruimte, gevuld met gassen waarvan de chemische samenstelling waarschijnlijk ook de krochten van de onderwereld gevuld zou kunnen hebben.

Benevens boeiende basmelodiën bracht bassist bizarre boventonen.
Basnoten bedwelmde buitensporig benevelde bargangers.
"Beter buiten blowen!" beval barkeeper.
Binnen bewoog bevallige Beppie begerenswaardige bil-, buik-, bustepartij.
Bezopen bupliek bralde: "Bassist ben beste!".
Bassist bedankte bevlogen bezoekers.
Bezeten bühne bezigheid bleef binnenshoofd bestaan.

Vermoeid door de fysieke inspanning en geestelijk totaal uitgeput probeert de bassist te begrijpen wat hem en het publiek dreef tot himalayaanse hoogte.
Overweldigd door al het succes verliest hij zich in een vreemd soort allegorisch kannibalisme. Hij probeert zijn eigen gedachten te eten.
Het gebeuren smaakt naar meer, maar wat is het recept?
Hij besluit op zoek te gaan naar de ware aard der dingen.

Het ware woord, zo wordt gezegd
Ligt in Het Schrift vastgelegd
Zonder langer te dralen
Ging hij een boek halen
Waarin het antwoord wordt beslecht

De verwarde bassist uit ´t zuiden van ´t land
Zocht op alle bladzijden het verband
tussen dans en muziek
en succes bij het publiek
Tot hij plots in de ruimte was beland

Zijn er grenzen aan het heelal?
Zijn er grenzen aan de muziek?
Als wij niet alleen zijn in dit enorme heelal, wat voor muziek maken zij dan?
Kunnen wij die horen, begrijpen of spelen?
(Met dank aan Evi voor de fantastische alien)

Muziek is naast een emontionele ook spirituele ervaring.
Bij gebruik van de juiste tonen, klanken, ritmes en harmonieën op het juiste moment, voert menig compositie de luisteraar naar hemel danwel hel. Iedereen heeft wel euforie, extase of waanzin ervaren, luisterend naar of dansend op de klanken tijdens concerten. Een gevoel wat we allen delen op dat unieke moment op willekeurige muziek. Van Gregoriaans tot Death Metal, van New Age tot Trance Dance.
En als we dan allemaal, op datzelfde moment, uitvoerende, luisteraar of danser, we allemaal dezelfde emotie voelen... dan verruimt zich onze geest en wikkelen de tentakels van onze ziel zich als een kluwen aaneen en stijgt als een enorme bol boven ons uit, reikend naar het onmetelijke firmanent boven ons, waar we een glimp opvangen van de oneindigheid. Dan, mijn beste, is er sprake van spiritualiteit.
Maar helaas drijven, als immer, de scherpe tanden van de tijd ons terug naar de realiteit en moeten wij ons noodgedwongen wringen in de nooit passende dwangbuis van de realiteit.